آیا آن جایی که پای در ودیوار پیش آید ما پا پس نمی کشیم؟
روزی شیر زنی برای دفاع از ولی زمانه خود برای دفاع از اسلام و آرمانهای آن که در مکتب پدر آموخته بود،خود را بین دیوار در قرار داد میان کوچه ها سیلی نامردان را به جان خرید.
آتش کین را دید که خانه اش را می سوزاند اما ایستاد و مقاومت کرد .که تا تاریخ هست و تا انسان وجود دارد الگویی باشد برای من و تو جوان شیعه .
ولی آیا ما آموختیم که در مکتب زهرا (س) جایگاه ولی چیست ؟ آیا آموختیم برای دفاع از اسلام چه بهایی باید داد؟ آیا آموختیم که چگونه با پهلوی شکسته قامت راست کنیم تا خاری در چشم دشمنان باشیم و امید فردای علی زمانه؟ در یک کلام آیا راه مبارزه را آموختیم؟
آیا فراموش کرده اید که تاریخ تکرار می شود و حال برای چندمین بار تاریخ تکرار شده و دشمنان زهرا (س) مهمترین یادگار او را که همان ولایت است مورد حمله قرار داده اند.
دشمنان به نام اسلام آمده اند و قرآن سر نیزه می کنند و در نهایت بی شرمی به قرآن پشت کرده اند و صدای هله هله شان گوش فلک را کرده تا مثل زمان پیامبر صدای رسول خدا که از زبان نایب فرزند او شنیده می شود به گوش نرسد.
وحال آیا نوبت ما نشده که برای دفاع از ولی زمانه ، خود را بین در و دیوار قرار دهیم؟ آیا وقت آن نشده که سیلی بخوریم؟
